…Navigare necesse est, vivere non est necesse

Γνάιος Πομπήιος

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Μέχρι τα Χριστούγεννα τα βιβλία θα βρίσκονται στα σχολεία. Ποια Χριστούγεννα;


από το Ποντίκι

Χριστουγεννιάτικα Δένδρα

Το Χριστουγεννιάτικο δένδρο στα χρόνια της κρίσης

Χριστουγεννιάτικα Δένδρα

το θέλω ψηλά για να φαίνεται...

Χριστουγεννιάτικα Δένδρα

το Δένδρο του αυτοκινητιστή

Πρακτικές εφευρέσεις

- και μη ξεχνάς να τραβάς καζανάκι και να κατεβάζεις το καπάκι...
- εντάξει αγάπη μου.....

Χριστουγεννιάτικα δένδρα

Αγάπη δεν είχα μέτρο μαζί μου...

Χριστουγεννιάτικα δένδρα

το αυτοκινούμενο
το παίρνεις από δωμάτιο σε δωμάτιο

Άλλοι με μπυροκοιλιές και άλλες με μπουστοχυμούς


Χριστουγεννιάτικα Δένδρα


Το Χριστουγεννιάτικο Δένδρο του Έλληνα

Εντοιχιζόμενες συσκευές


Έχασες τίποτα ;


Είπαμε ότι έχει κρύο, αλλά και η οικονομία - οικονομία


Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Έχω στόχους


Έχει σταματημό αυτή η κατρακύλα ;

το πρωτότυπο ρεπορτάζ από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ εδώ

«Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Συγγνώμη»

Γονείς σε απόλυτη φτώχεια ζητούν να αφήσουν το παιδί τους στα χωριά SOS

Της Μαριλης Μαργωμενου
Η Αννα ήταν ακόμα στον παιδικό σταθμό. Είχε πάει απόγευμα και η μαμά της δεν είχε εμφανιστεί. Οι νηπιαγωγοί δεν ήξεραν τι να κάνουν. Ωσπου το κοριτσάκι έβγαλε κάτι απ' την τσέπη του. Ηταν ένα σημείωμα: «Δεν θα γυρίσω να πάρω την Αννα. Δεν έχω λεφτά, δεν μπορώ να τη μεγαλώσω. Συγγνώμη. Η μαμά της».
Ο άνθρωπος που μου λέει την ιστορία την διηγείται σαν κάτι συνηθισμένο. Ο Στ. Σιφνιός είναι υπεύθυνος της κοινωνικής υπηρεσίας στα Παιδικά Χωριά SOS. «Οι νηπιαγωγοί κάλεσαν την Εισαγγελία», λέει. «Και ο εισαγγελέας έστειλε το παιδί σ' εμάς».
Ολα αυτά δεν έγιναν σε κάποιο βιβλίο του Ντίκενς. Εγιναν σε μια συνοικία της Αθήνας. Η μαμά της Αννας δεν είναι τρελή. Είναι μια κοπέλα που έχασε τη δουλειά της και πανικοβλήθηκε. Σαν την ιστορία της, υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιες ακόμη ιστορίες. Σήμερα στην Ελλάδα πεντακόσιοι γονείς είναι σε τέτοια οικονομική κατάσταση, που ζήτησαν στα Παιδικά Χωριά SOS να αφήσουν εκεί το παιδί τους.
«Μέχρι πριν από δύο χρόνια, το 95% των αιτημάτων είχε να κάνει με κακοποίηση. Αποφάσιζε ο εισαγγελέας πως κινδυνεύει το παιδί», λέει στην «Κ» η κοινωνική λειτουργός των Χωριών SOS, Π. Βασταρούχα. «Τώρα τα μισά αιτήματα είναι από γονείς σε απόλυτη φτώχεια. Οκτώ στις δέκα φορές είναι Ελληνες, τις πιο πολλές φορές μονογονεϊκές οικογένειες, συνήθως χωρίς άλλους συγγενείς».
Η κυρία Μαρίνα εδώ και 19 χρόνια είναι μητέρα στα Χωριά SOS. Εκείνη ζει την ιστορία από την άλλη πλευρά. «Το καινούργιο παιδάκι το φέρνει στο σπίτι μας η μαμά του», λέει. «Του δείχνει το κρεβάτι του, του δείχνει το δωμάτιό του, του δείχνει εμένα. Και μετά, «σ' αγαπάω» λέει, και φεύγει. Και το παιδάκι μένει στην πόρτα». Το ακούω στη φωνή της.
Στέκονται και κοιτάζουνΗ κυρία Μαρίνα κάνει προσπάθεια για να συνεχίσει. «Κανένα τους δεν φωνάζει», λέει. «Στέκονται στην πόρτα και κοιτάζουν μέχρι να χαθεί η μαμά τους. Αν είναι αδελφάκια, δύο ή πιο πολλά, εκείνο το βράδυ δεν μπορείς να τα χωρίσεις. Τα βάζεις το καθένα στο κρεβάτι του και δέκα λεπτά μετά γίνονται ένα κουβάρι, μαζεύονται όλα μαζί ξανά, να αγγίζουν το ένα το άλλο».
Κανονικά, τα Χωριά SOS δεν δέχονται παιδιά που η οικογένειά τους είναι απλώς φτωχή. Γι' αυτές τις οικογένειες υπάρχει πρόγραμμα στήριξης στο σπίτι. Αλλά η απόλυτη φτώχεια δεν πάει σχεδόν ποτέ μόνη της. «Ηρθε ένα κοριτσάκι εδώ και νόμιζα πως έχει πρόβλημα. Τριών χρόνων, δεν ήξερε ούτε 15 λέξεις», λέει η κοινωνική λειτουργός. «Το είδαν οι γιατροί και είπαν πως η υγεία του είναι μια χαρά. Ο μπαμπάς του στις λαϊκές, η μαμά του τυφλή, το είχαν εγκαταλείψει το παιδί. Οταν δεν σου μιλάει κανείς, πώς να μάθεις λέξεις;». Η φτώχεια οδηγεί στην παραμέληση, ακόμα και στην κακοποίηση. Κάποιοι άνθρωποι, πριν φτάσει το παιδί τους εκεί, διαλέγουν την άλλη λύση. Οσο ακραία κι αν φαίνεται σ' εμάς.
«Εβγαινα απ' το Χωριό να πάρω γάλα για τα δικά μου τα παιδιά», λέει η κυρία Μαρίνα. «Στην κεντρική πύλη ήταν μια γυναίκα μ' ένα κοριτσάκι. Δεν ήξερε ότι εγώ είμαι μητέρα SOS, δεν με είδε καν. Κρατούσε το παιδί της όρθια και του μιλούσε. «Μη νομίζεις πως η μαμά δεν σ' αγαπάει. Σε λατρεύει η μαμά, αλλά δεν έχει να σου δώσει φαγητό. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι εδώ...». Νόμιζε πως θα μπει μέσα, θα βρει κάποιον να αφήσει το παιδάκι και θα φύγει». Η κυρία Μαρίνα κρατάει με το χέρι της το μέτωπό της. Οσα χρόνια κι αν είσαι εδώ, μερικά πράγματα δεν τα συνηθίζεις ποτέ. «Το κρατούσε απ' το χέρι», λέει. «Κι αυτό δεν μιλούσε. Μόνο είχε σηκώσει το κεφαλάκι του και την κοίταζε. Δεν ξέρω τι έγινε μετά. Εφυγα. Είχα να πάρω γάλα στα δικά μου τα παιδιά».

Παντού προβλήματα δημιουργούν αυτοί οι ΠΑΟΚτσήδες


Ένα παχνίδι είναι η ζωή


Χίλιοι καλοί χωράνε


Και η φύση είναι πεσμένη τελευταία...


Σεμνά!!!!

Όλα τα λεφτά το βλέμμα του μεγάλου σκύλου

Μάθημα 1ον : Ιεραρχούμε τις αξίες στη ζωή μας


Εγώ κερατάς ; Πως σου ήρθε ;


Προσοχή απατεώνες Νο4


όπου να'ναι Νο10



Νίκο μη φοβάσαι, δε ξεμένουμε από θέματα στο όπου να'ναι

Πολύ κρύο φέτος!!!!


FAB 5


Τραυματική παιδική ηλικία


Πώς να γίνω σωστός άνθρωπος όταν από μικρή ηλικία έβλεπα...
Τον Ταρζάν να τριγυρνάει γυμνός
Την Σταχτοπούτα να γυρνάει σπίτι της μεσάνυχτα
Τον Πινόκιο να λέει ψέματα
Τον Αλαντίν να είναι κλέφτης
Τον Μπάτμαν να οδηγεί με 320 χλμ την ώρα
Τη Χιονάτη να μένει σε ένα σπίτι με 7 άντρες
Τον Ποπάυ με τατουάζ να καπνίζει
Τον Μπάγκς Μπάνυ να είναι τσόγλανος
Τον Σούπερμαν να κρύβει την ταυτότητά του
Και το Πάκμαν να τρέχει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με ηλεκτρονική μουσική, τρώγοντας χαπάκια που τον έκαναν να σπιντάρει...

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Τρώγωντας έρχεται η όρεξη


Όχι που δε θα συζητούσατε για νέα μέτρα!!! Λες και εμείς φταίμε που δεν μπορείτε να εφαρμόσετε τον προϋπολογισμό

Πίνω για να ξεχασω

Ένας τύπος βρίσκεται σε μια ταβέρνα και πίνει όλη την νύχτα. Ο μαγαζάτορας, κάποια στιγμή του λέει ότι πρέπει να φύγει επειδή το μαγαζί θα κλείσει. Έτσι, ο πελάτης σηκώνεται για να φύγει και πέφτει φαρδύς πλατύς, με τα μούτρα στο πάτωμα. Προσπαθεί να ξανασηκωθεί αλλά συμβαίνει το ίδιο. Σκάει με το πρόσωπο στο δάπεδο. Υποθέτει ότι αν συρθεί μέχρι έξω και τον χτυπήσει ο δροσερός αέρας, τότε θα καταφέρει να συνέλθει λιγάκι.
Όταν έφτασε έξω από το μαγαζί, κάνει ακόμη μια προσπάθεια να σταθεί στα πόδια του και σκάει και πάλι στον δρόμο. Αποφασίζει να πάει μπουσουλώντας στα τέσσερα μέχρι το σπίτι του, που βρίσκεται τρία τετράγωνα παρακάτω. Όταν φτάνει έξω από την πόρτα, σηκώνεται και στηρίζεται στα πόδια του αλλά και πάλι σκάει ανάσκελα στην άσφαλτο.
Μέσα στο σκοτάδι, ανοίγει την πόρτα και σέρνεται μέχρι την κρεβατοκάμαρα. Φτάνοντας δίπλα στο κρεβάτι του, στερεώνεται με τα χέρια του στο πλάι του κρεβατιού και για λίγο ισορροπεί στα πόδια του πριν σωριαστεί στο κρεβάτι και πέφτει ξερός για ύπνο όταν το κεφάλι του ακουμπά στο μαξιλάρι. Ξυπνά την επόμενη μέρα με την γυναίκα του να στέκεται από πάνω του και να του φωνάζει:
- "Ώστε, έτσι, ε; Πάλι ήσουν έξω εχτές και μπεκρούλιαζες!!!"
- "Μα, αγάπη μου, τι σε κάνει να το λες αυτό;" την ρωτάει παίρνοντας ένα αθώο ύφος.
- "Τι με κάνει να το λέω αυτό, ε; Έχεις το θράσος να με ρωτάς! Τηλεφώνησαν από την ταβέρνα και είπαν ότι έχεις ξεχάσει το αναπηρικό σου καροτσάκι εκεί."

Ψύχραιμους τους κόβω...


Τώρα που πλησιάζουν και τα Χριστούγεννα

του Τσιολακη απο το ποντίκι

Διλήμματα που 'χει ο κόσμος

Από το Ποντίκι

Η ζώνη του μάστορα!!!


Δυο λεπτάκια κύρ Αστυνόμε, τελειώνουμε


Αν έχεις απωθημένα...


και σου 'λεγα να μη κάνεις παρέα μ'αυτούς


Το κέρατο δεν είναι μόνο αντρικό προνόμιο


Μπορντοκοραλιοπορτοκαλοκεραμιδοκόκκινο

για τον Ασλάνη

Το 'μαθες το μάθημα


Ούτε ο MacGyver δεν τα κατάφερε με το Χρόνο!!!

Richard Dean Anderson

Τι Ferrari, τι Moulari


Ο κολλημένος No2!!!

Μάλλον του στέλνει σε SMS την υπόθεση του βιβλίου ο κολλημένος Νο1.

Ο μπουμπούκος στο ναυτικό

Έξω από το χορό πολλά τραγούδια ξέρεις... λέει ο λαός και εσύ Άδωνι, μέχρι τώρα ήσουν όλο κριτική, ιδέες και υποσχέσεις. Όταν όμως χρειάστηκε πραγματικά να ενεργήσεις και να δώσεις λύσεις σε προβλήματα της ελληνικής νησιωτικής περιφέρειας, όπως είναι η δρομολόγηση του σκυλοπνίχτη "Ιεράπετρα" στη γραμμή Σάμος - κρουαζιέρα στο Αιγαίο - Πειραιάς, φάνηκε τι εννοούσες και τι πρέπει να περιμένουμε από εσένα.  Για να στο πω και στα αρχαία μήπως και το καταλάβεις (γιατί από την νεοελληνική πραγματικότητα είσαι απών) “Ἀρχή ἂνδρα δείκνυσι…” και δηλώσεις του τύπου «Το Ιεράπετρα είναι το μόνο πλοίο που μπορεί να πηγαίνει εκεί. Δεν υπάρχει άλλο», δείχνουν και με το περιεχόμενο αλλά και με το ύφος τους τι πραγματικά είσαι και τι πρεσβεύεις. Είμαι πολύ εκνευρισμένος και δε θέλω να γράψω τίποτα περισσότερο προς το παρόν, απλά σου αφιερώνω το video




Για του λόγου το αληθές και σε 2ο τέστ που έγινε στο πλοίο Ιεράπετρα κατά τη διάρκεια των δοκιμαστικών σημειώθηκε βλάβη. Όταν ξαναζήσουμε το Σαμίνα θέλω να ξανακούσω να λέτε μαλακίες του στυλ "το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο..."

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

Αναδρομικά θα πάρετε, αλλάα τι ακριβώς αναδρομικά;

Διαβάστε εδώ το ρεπορτάζ και τη λίστα της ντροπής

από τον Ασημώνη

Ρε Ουστ!!

από το γκρινιαρόγατο

Πεινάνε οι άνθρωποι

από το http://wonderjlawwall.blogspot.com/

Αυτά είναι διλήμματα...

Θυμώνεις ή ανάβεις...;; Εσύ αποφασίζεις

Είσαι σε καλο δρόμο


Οι μέρες σου είναι μετρημένες


Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Ellada, agapi mou

Οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται... είναι αλήθεια και στις μέρες μας που το πιο εύκολο από όλα είναι να κατηγορούν την Ελλάδα για οτιδήποτε κακό συμβαίνει στον πλανήτη αν βέβαια δεν τη διακωμοδούν, κάθε φωνή από έξω που αντιστέκεται σε αυτή τη λαίλαπα των αρνητικών σχολίων είναι αξιοσημείωτη. Αυτή τη φορά, έρχεται σαν απάντηση σε ένα άρθρο της γαλλικής εφημερίδας Le Monde με τίτλο «Ελλάδα - Ευρώπη: η μεγάλη παρεξήγηση»  όπου αμφισβητούνταν η ευρωπαϊκότητα της χώρας μας. 
Την υπεράσπιση ανέλαβε ο κ. Ρολάν Ετιέν (Rolland Etienne) πρώην διευθυντής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών (EFA) (1992-2001) και επίτιμος Καθηγητής Ελληνικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris I-Pantheon της Σορβόνης.
Για να διαβάσετε το πρωτότυπο άρθρο πατήστε εδώ


 Chronique d'abonnés 
16-11-11
Ellada, agapi mou
par ETIENNE ROLAND, Ancien directeur de l'Ecole française d'Athènes, professeur émérite d'archéologie grecque, Paris I Panthéon-Sorbonne
Ελλάδα, αγάπη μου. Νιώθω βαθιά ταπεινωμένος, ως φιλέλληνας, όταν μια εφημερίδα τολμά να βάλει τίτλο πως η Ελλάδα είναι «μια χώρα ίσως λιγότερο "ευρωπαϊκή" απ' ό,τι φαίνεται» κι όταν το περιεχόμενο αυτού του άρθρου είναι κακή σύνοψη μιας ιστορίας την οποία οι συντάκτες δεν έχουν ζήσει. Νιώθω ταπεινωμένος, ως Γάλλος, που συμπατριώτες μου πληγώνουν με τέτοιο τρόπο την ιστορία και τροφοδοτούν τον μύθο του ψεύτη και πονηρού (poniros στο πρωτότυπο) Ελληνα.
Αν λοιπόν δεν είναι η Ελλάδα ευρωπαϊκή χώρα, ποιος αξίζει αυτόν τον τίτλο; Ο γερμανός βάρβαρος ή η ύπουλη Αλβιών, την οποία ο μεγαλύτερος ποιητής της, ο Βύρωνας, κατηγορούσε ήδη για λεηλασία της χώρας του Ομήρου; Περισσότερο ευρωπαϊκή η Αγγλία, που δεν επιθυμεί καμία ευρωπαϊκή αλληλεγγύη - και κυρίως όχι εκείνη που θα της κόστιζε χρήματα; Δεν είναι αυτή η χώρα που επανέφερε στην Ελλάδα τον στρατό και τον βασιλιά στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πυροδοτώντας έναν κατακλυσμό που η Ελλάδα έμελλε να πληρώσει πολύ ακριβά, μια χώρα που μπορεί εντούτοις να υπερηφανεύεται για την αντίσταση την πιο υποδειγματική απέναντι στον Ναζί κατακτητή. Η ιδέα της Ευρώπης δεν έχει και πολλά χρόνια ζωή, αμφιβάλλω αν μπορούμε να διανέμουμε διπλώματα ευρωπαϊκότητας. Τόσο η ιδέα όσο και το γεωγραφικό της περιεχόμενο είναι προς οικοδόμηση και όχι ένα ακέραιο δεδομένο.
Ο Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη διότι, λέει, από αυτή τη χώρα έρχονταν η δημοκρατία και ο πολιτισμός. Εστω, αν και μπορεί κανείς να πει πολλά για αυτή την αθηναϊκή δημοκρατία, την οπαδό της δουλείας, την ιμπεριαλιστική… Αλλά ο τόνος τοποθετείται εσφαλμένα, διότι το πρόβλημα δεν είναι να μάθουμε πού γεννήθηκε η δημοκρατία, το πρόβλημα είναι να αναγνωρίσουμε ότι ο ελληνικός ή, καλύτερα ας πούμε, ο ελληνορωμαϊκός πολιτισμός είναι το μόνο κοινό σκυρόδεμα σε μια ιστορία φτιαγμένη από αντιπαλότητες και παγκόσμιους πολέμους. Αυτός ο περίφημος ελληνικός πολιτισμός έθρεψε την Αναγέννηση, τα γράμματα και τις τέχνες, τους κλασικούς μας του 18ου αιώνα και γονιμοποίησε τις ελίτ του ίδιου αυτού αιώνα που συντάραξαν τον κόσμο.

Η θέση της Ελλάδας είναι στο κέντρο της Ευρώπης, πρόκειται άλλωστε για μία από τις πιο ζωντανές και τις πιο λαμπερές εστίες της ευρωπαϊκής κουλτούρας: με πρόσωπα αξιοσημείωτα σε όλους τους τομείς, και όχι μόνο στην ποίηση, με μια πρωτότυπη σχολή ζωγραφικής που αρχίζει από τον Θεόφιλο και οδηγεί στον Τσαρούχη μέσω του Εγγονόπουλου, με φιλόσοφους όπως ο Κορνήλιος Καστοριάδης… Δείτε ποιοι μεταφράζονται στην Ελλάδα: ο Βερνάν, ο Φουκό και ο Ντεριντά• δείτε πού διαπλάθονται οι ελίτ: στον τομέα της ιστορίας, η EHESS (Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών) έχει παίξει μεγάλο ρόλο. Και θα βρείτε στην Ελλάδα μια γενιά αξιόλογων ιστορικών που συμμετέχουν στην ανανέωση του κλάδου.
Ολοι λοιπόν ψεύτες και κλέφτες τους οποίους πρέπει να υπερασπιστούμε γιατί εφηύραν κάποτε τη λέξη «δημοκρατία»; Υπάρχουν πολλά ακόμα πράγματα να βάλουμε στη ζυγαριά: η φιλοσοφία (α λα δυτικά), η ιστορία, το θέατρο… Υπάρχουν σήμερα σε αυτή τη χώρα άνδρες και γυναίκες από τους πιο καλλιεργημένους και τους πιο πολιτισμένους που γνωρίζω• δεν δέχομαι να τους βάζουν «βάρβαροι» στον πάγκο της Ευρώπης. Οσο για τους αξιοθρήνητους κομπιναδόρους, σε ποια χώρα δεν υπάρχουν, έχοντας διασπαθίσει δεκάδες δισεκατομμύρια;
Το ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα είναι περισσότερο ή λιγότερο ευρωπαϊκή: τα ίδια τα θεμέλια της Ευρώπης δεν υφίστανται χωρίς τον ελληνισμό. Να θυμίσουμε πως η Ευρώπη ήταν μια πριγκίπισσα από τη Φοινίκη που απήχθη από Κρήτες προκαλώντας μία από τις πρώτες διαμάχες μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η Ευρώπη έχει λοιπόν και ανατολίτικες ρίζες κι αυτός είναι ένας πολύ χρήσιμος μύθος σε αυτές τις εποχές διασταύρωσης των πληθυσμών. Τσιμέντο της Ευρώπης δεν είναι οι τράπεζες και οι τραπεζίτες αλλά ένας πολιτισμός, και ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένα από τα στοιχεία που μας ενώνουν• αλίμονο, υπάρχουν τόσο λίγα!
Ζήτω η Ελλάδα! Και ας μην αφήσουμε τεχνοκράτες να γονατίσουν φίλους και αδελφούς, πόσω μάλλον να τους ταπεινώσουν και να ταπεινώσουν κι εμάς.

Η εκδίκηση της Γυφτιάς

Ένας γύφτος αγοράζει οικόπεδο δίπλα από το σπίτι ενός γιατρού.
Φωνάζει λοιπόν ένα μηχανικό και τον βάζει να του κτίσει ένα ίδιο ακριβώς σπίτι.
Όταν τελείωσε το σπίτι του ο γύφτος βγαίνει στο μπαλκόνι και φωνάζει το γιατρό.
- Γιατρέ - γιατρέ!
- Τι είναι ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός
- Να του λέει ο γύφτος εσύ μπορεί να μην με χωνεύεις αλλά εγώ είμαι ίδιος με σένα γιατί έχουμε το ίδιο σπίτι!
- Αποκλείεται του λέει ο γιατρός γιατί δεν έχουμε τα ίδια έπιπλα...
Σκυλιάζει ο γύφτος παραγγέλνει τα ίδια ακριβώς έπιπλα με του γιατρού και ξαναβγαίνει στο μπαλκόνι.
- Γιατρέ - γιατρέ ίδιο σπίτι έχουμε ίδια έπιπλα είμαι ίδιος με σένα.
- Τι λες ρε παλιόγυφτε του λέει ο γιατρός έχουμε το ίδιο αυτοκίνητο;;
και του δείχνει μια πολυτελή MERCEDES που είχε στο γκαράζ.
Σκυλιάζει ο γύφτος βάζει γραμμάτια παίρνει δάνεια και αγοράζει μια ακριβώς ίδια MERCEDES και βγαίνει πάλι στο μπαλκόνι.
- Γιατρέ - γιατρέ!
- Τι θες ρε παλιόγυφτε; του λέει ο γιατρός
- Είμαι "καλύτερος" από σένα!
- Γιατί ρε; του λέει ο γιατρός
- Να του λέει ο γύφτος έχουμε ίδιο σπίτι ίδια έπιπλα και ίδιο αυτοκίνητο
- Συμφωνώ, αλλά από που και ως που είσαι καλύτερος από μένα; λέει ο γιατρός
- Γιατί εγώ έχω γείτονα γιατρό, ενώ εσύ έχεις γείτονα ΓΥΦΤΟ!!!

Είπαμε σιγά τις πόρτες!!!


Δημοφιλείς αναρτήσεις